AKADEMIA TRADYCJI - to unikalny w skali środkowoeuropejskiej zespół, który formował się latami podczas organizowanych przez Fundację Lutnia Staropolska seminariów i warsztatów. Uczestniczyli w nich przedstawiciele współpracujących z Fundacją ośrodków kulturalnych Białorusi (Mińsk, Baranowicze), Estonii (Tallin), Litwy (Wilno), Ukrainy (Kijów, Jazłowiec) i Rosji (Psków, Petersburg). Życiorys każdego z członków Akademii Tradycji zawiera w sobie istotny rys, który w skrócie można by określić jako instynkt obywatelski, nakazujący organizować, tworzyć, budować od podstaw niezależne instytucje, nieformalne grupy artystyczne czy profesjonalne zespoły. Jest wśród Cech Lirników i Kobzarzy z Kijowa, polsko-rosyjsko-litewski zespół Gesmiu Tarnai (Słudzy Pieśni) z Wilna, chór kościelny z Witebska, zespół amatorski Krynica z Baranowicz, są cerkiewne chóry z Pskowa i Petersburga, czy świetna trupa teatru ulicznego - także z Petersburga, jest też zespół Bractwo Lutni z dworu na Wysokiej.

Tematyka seminariów wysockich, mających tak istotny udział w powstaniu tego zespołu, koncentruje się od lat wokół dawnej muzyki liturgicznej rozumianej jako droga, prowadząca ku takim przestrzeniom kultury i tradycji, w których możliwy jest dialog, porozumienie, ekumenia. Wspólne przeżywanie liturgii praktycznie ten dialog urzeczywistnia - to doświadczenie stanowi fundament zespołu.

Repertuar Akademii Tradycji jest bogaty: oprócz psalmów Mikołaja Gomółki przekładania Jana Kochanowskiego (przeniesionych na grunt litewski i ruski w XVII wieku) obejmuje on wielogłosową muzykę liturgiczną i świecką Europy Środkowej z XVI i XVII wieku oraz żywą tradycję pieśni ludowych.

Dawna muzyka i kultura, które są tworzywem proponowanych przez nas działań, nie stanowią jednak dla nas samoistnego celu, ale służą jako płaszczyzna integracji i dialogu. Doświadczenie wznoszenia w przestrzeni duchowej zrębów nowej Europy - poprzez wspólną modlitwę przedstawicieli różnych wyznań i religii, w dialogu tradycji i kultur - stanowi o szczególnej sile przesłania tego zespołu. Jest on taki, jakim chcielibyśmy widzieć Europę przyszłości.